رویداد امروز: نبود دسترسی به منتور و کم تجربگی یکی از پیش پا افتاده‌ترین عوامل شکست استارتاپ‌های نوپا به حساب می‌آید. بسیاری از استارتاپ‌ها نه به دلیل ضعف در‌ایده یا کمبود انگیزه بلکه به خاطر نبود تجربه کافی و راهنمایی درست در زمان مناسب از مسیر خود خارج می‌شوند.
از طرفی دیگر درگیری بیش از حد فاندر‌ها برای راه‌اندازی کسب و کار، اغلب توانایی انتقال تجربه آن‌ها به نیرو‌های کم تجربه‌تر تیم را هم صلب می‌کند.
بسیاری از استارتاپ‌ها علارقم انگیزه و دانش فنی بالا تنها با چند اشتباه ساده منابع خود به ویژه منابع مالی که با توجه به شرایط اقتصادی حال حاضر با سختی فراوان موفق به جذب آن شده بودند را از دست می‌دهند، اشتباهاتی که اغلب نشأت گرفته از کمبود تجربه عملی است.
استارتاپ‌ها معمولاً در شروع کار با چالش‌هایی رو به رو هستند که تا آن لحظه تجربه مواجهه با آن را نداشتند چالش‌هایی مانند ثبت شرکت، اخذ مجوز‌ها، جذب مشتری، قیمت‌گذاری، استخدام، جذب سرمایه و حتی حل تعارضات درون تیمی، در چنین شرایطی مشورت با فردی که قبلاً با این چالش‌ها مواجه شده باشد می‌تواند تیم را از ورود به یک بحران جدی نجات دهد.
تجربه ثابت کرده است کلیدی‌ترین انتقال تجربیات نه در کلاس‌های آموزشی و همایش‌های رسمی بلکه در ساده‌ترین و غیر رسمی‌ترین تعاملات انسانی صورت می‌گیرد.
اینجاست که حضور افراد فعال در یک اکوسیستم در کنار هم سبب خلق چنین ارزشی می‌شود و فضا‌های کار اشتراکی دقیقاً محل اجتماع این افراد است. فضای کار اشتراکی را می‌توان یک اکوسیستم یادگیری نامید جایی که تجربه بطور طبیعی جریان پیدا می‌کند و درکنار هم قرار گرفتن تیم‌ها و افراد در مراحل مختلف رشد امکان انتقال این تجربیات را فراهم می‌کند.
به عنوان فردی که بیش از نیمی از وقت خود را در فضای کار اشتراکی و در بین استارت آپ‌ها می‌گذرانم بار‌ها شاهد انتقال تجربیات مهم در مکالمات ساده داخل سالن غذاخوری، نمازخانه و یا فضا‌های استراحت بودم انتقال تجربیاتی که بعضا مسیر یک استارتاپ را تغییر داده و جلوی ضرر‌های بزرگ را گرفته.
نکنه جالب وحائز اهمیت در بحث انتقال تجربه این است که منتورینگ و انتقال تجربه صرفاً به افراد موفق و تجربیات توأم با پیروزی محدود نمی‌شود و گاهی تجربه یک شکست به مراتب تأثیرگذار‌تر از تجربه یک پیروزی است، فضای کار اشتراکی جاییست که افراد به دور از فضای رقابتی و درنقش همسایه و دوست در کنار هم قرار می‌گیرند و این صمیمیت باعث انتقال بدون فیلتر تجربیات می‌شود اتفاقی که به ندرت ممکن است در محیط‌های کاری بسته یا کارگاه‌های آموزشی شاهد آن باشیم.
البته صرف کنار هم قرار دادن تیم‌ها و افراد کافی نیست و مدیریت فضای کار اشتراکی نقش کلیدی در فراهم کردن شرایط برای تعاملات هدفمند دارد و باید به عنوان یک تسهیلگر ایفای نقش کند، از معرفی آگاهانه تیم‌ها به یکدیگر گرفته تا برگزاری دورهمی‌ها و روییداد‌هایی با محورت شبکه‌سازی، روییداد‌هایی که منتور‌های آن بصورت طبیعی از دل همان روییداد متولد می‌شوند و بدون چشم داشت به رشد یکدیگر کمک می‌کنند.
در پایان یک استارت آپ بیش از هر چیزی نیاز به مدیریت منابع خود از جمله زمان دارد و این امر میسر نمی‌شود مگر با استفاده از تجربیات دیگران، دسترسی به مشاور و منتور دیگر یک مزیت لوکس نیست و یکی از نیاز‌های حیاتی بقای یک کسب و کار است. فضا‌های کار اشتراکی می‌تواند با ایجاد بستر مناسب به شکلی پایدار و انسانی پاسخگوی نیاز تیم‌ها و افراد به مشاوره و منتورینگ بوده و نقش مهمی در کاهش شکست‌های قابل پیشگیری در اکوسیستم استارتاپی ایفا کنند.
