رویداد امروز: در پنل «لحظهی سرنوشت» رویداد پردیس سامیت ۱۴۰۴، کارشناسان تأکید کردند که اکوسیستم نوآوری ایران در مرحلهای بحرانی قرار دارد؛ نه در آغاز راه است و نه در شکوفایی، بلکه در نقطهای ایستاده که رشد متوقف شده و رقبای منطقهای از ما سبقت گرفتهاند.
لحظه بیداری یا تکرار بحرانها
این پنل با حضور اکبر قنبرپور، مشاور رئیس پارک فناوری پردیس؛ فرزین فردیس، عضو هیئترئیسه اتاق بازرگانی تهران؛ مریم تاجآبادی، مدیرعامل شرکت تکژن زیست؛ و رادمان ربیعی، عضو هیئتمدیره گروه مالی فیروزه، برگزار شد.
قنبرپور با اشاره به «لحظات بیداری» در زندگی سازمانی گفت این لحظات معمولاً با شوک آغاز میشوند، اما در نبود برنامه و رهبری، به بحرانهای تکراری تبدیل خواهند شد.
او با بیان اینکه ایران پس از جهش اولیه در حوزه نوآوری، به رشد پایدار نرسیده است، افزود: «سهم اقتصاد دانشبنیان از تولید ناخالص داخلی هنوز حدود یک درصد است، در حالی که هدف برنامه هفتم، رسیدن به ۱۰ درصد بود. امروز کشورهای منطقه مثل امارات و عربستان با سرمایهگذاری گسترده، به قطبهای فناوری تبدیل شدهاند و ما از قافله عقب ماندهایم.»
پذیرش شکست؛ گام اول بازآفرینی
فرزین فردیس در ادامه با تأکید بر لزوم مواجهه شفاف با ناکامیها گفت: «ما شکستها را تحلیل نمیکنیم، بنابراین آنها را تکرار میکنیم.» او افزود بسیاری از مدیران از اعتراف به خطا هراس دارند، چون پذیرش اشتباه، نقد گذشته را به همراه دارد.
به باور او، ایران برای عبور از وضع فعلی به گفتمان «بازآفرینی» نیاز دارد: «اگر باور کنیم میتوان از خاکستر برخاست، باید شجاعت گفتن، اصلاح و تصمیمگیری متفاوت را تمرین کنیم.»
بیداریهای نیمهکاره
رادمان ربیعی نیز با اشاره به مفهوم «اسپاتنیک مومنت» گفت: «لحظه بیداری زمانی معنا دارد که به تصمیم و تحول واقعی منجر شود، نه فقط شوک گذرا.» او یادآور شد که ایران نیز در دورههایی چون آغاز استارتاپها و توسعه اینترنت، لحظات بیداری را تجربه کرده اما در ادامه مسیر متوقف شده است.
او افزود: «سیاستها در ایران آغاز میشوند اما تا مرحله رقابت و بهرهوری پیش نمیروند. ما لحظه بیداری را درک میکنیم ولی آن را ادامه نمیدهیم.»
سرمایه انسانی؛ دارایی بیجایگزین
مریم تاجآبادی، مدیرعامل تکژن زیست، نیز بر اهمیت حفظ سرمایه انسانی تأکید کرد و گفت: «هر متخصصی که از کشور میرود، جایگزینی ندارد. چطور نسبت به از دست دادن نسل متخصصان خود بیتفاوت هستیم؟»
او راهکار خروج از رکود را همکاری شرکتهای کوچک در قالب کنسرسیومهای فناورانه و تمرکز بر بازارهای منطقهای دانست و افزود: «اگر در زنجیره جهانی محدودیت داریم، باید از ظرفیت پیمانهای منطقهای مانند بریکس، اکو و شانگهای بهره ببریم.»
