رویداد امروز: پس از بیش از یک سال مذاکره میان فعالان فضاهای کار اشتراکی و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، مسیر تازهای برای بهرسمیتشناختن این فضاها بهعنوان «ارائهدهنده خدمات نوآوری» در حال شکلگیری است؛ مسیری که با تعریف شاخصهای دانشبنیانی، میتواند جایگاه فضاهای کار اشتراکی را از یک خدمت اداری ساده، به یکی از ارکان زنجیره نوآوری کشور ارتقا دهد.
فضاهای کار اشتراکی در سالهای اخیر به یکی از متنوعترین لایههای اکوسیستم نوآوری ایران تبدیل شدهاند؛ فضاهایی که نهتنها میزبان استارتاپها، بلکه محل فعالیت گسترده فریلنسرها، تیمهای کوچک و حتی کسبوکارهایی هستند که لزوماً در چارچوب اقتصاد دیجیتال ایران تعریف نمیشوند.
به گزارش اکوموتیو،مشکات اسدی، مدیرعامل گروه کسبوکارهای نوین «آن»، در تشریح این جایگاه میگوید: واقعیت این است که فضاهای کار اشتراکی در خط مقدم ارتباط افراد با بدنه اکوسیستم نوآوری قرار دارند. ما سر زنجیره هستیم؛ جایی که فریلنسرها، تیمهای کوچک و فعالان اکوسیستمهای مختلف اقتصادی به هم میرسند.
به گفته اسدی، تنوع کاربران و سیالبودن این فضاها، مهمترین ویژگی آنهاست؛ ویژگیای که باعث میشود فضاهای کار اشتراکی صرفاً به یک اکوسیستم خاص محدود نشوند و میزبان طیفی گسترده از فعالیتهای اقتصادی باشند.
با وجود این نقش کلیدی، فضاهای کار اشتراکی سالها با یک چالش جدی مواجه بودهاند: نبود تعریف رسمی در نظام رگولاتوری. در بسیاری از تعاملات با نهادهایی مانند بیمه و مالیات، این فضاها ذیل خدماتی مانند هتلینگ یا اجاره دفتر طبقهبندی شدهاند؛ تعریفی که به گفته فعالان این حوزه، با ماهیت واقعی آنها همخوانی ندارد.
اسدی در اینباره تأکید میکند: فضای کار اشتراکی ارائهدهنده خدمات نوآوری است، نه خدمات هتلینگ. برای حل این مسئله، لازم است نهادهایی مثل معاونت علمی یا وزارت ارتباطات این خدمت را به رسمیت بشناسند، برای آن KPI تعریف کنند و بر اساس آن، تسهیلات ارائه دهند.
بر اساس سازوکارهای فعلی، بهرهمندی از تسهیلات معاونت علمی و صندوق نوآوری و شکوفایی، منوط به دانشبنیان بودن است. همین موضوع باعث شد تعریف «دانشبنیانی فضاهای کار اشتراکی» به یک مطالبه جدی تبدیل شود؛ مطالبهای که به گفته اسدی، مسیر سادهای نداشته است.
